Deprecated: Function create_function() is deprecated in /data/www/ericverkaar.nl/www/wp-content/themes/calcium/inc/laborator_filters.php on line 51 Deprecated: Function create_function() is deprecated in /data/www/ericverkaar.nl/www/wp-content/themes/calcium/inc/laborator_filters.php on line 52 PGB | Eric Verkaar

Moeilijk toegang tot nieuwe wet langdurige zorg ?

Voor onafhankelijke cliëntondersteuning ook in de langdurige zorg, zie www.adviespuntzorgbelang.nl logo_Zorgbelang_adviespunt

Voor de uitzending van kassa zie: www.kassa.vara.nl

Vanaf 1 januari 2015 is er een nieuwe wet voor langdurige zorg: de Wlz. Deze vervangt de oude Awbz en het is de bedoeling van de Tweede Kamer en de Minister geweest om de langdurige zorg alleen toegankelijk te maken voor mensen die dat echt nodig hebben.

Op dit moment is er tot 1 januari 2017 sprake van een overgangssituatie: ongeveer 14.000 mensen die nog (‘oude’) AWBZ zorg hebben, worden opnieuw beoordeeld: krijgen ze ‘nieuwe’ Wlz zorg of krijgen ze zorg via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)?

Een ‘gewoon’ leven leiden met zware beperkingen….

In de uitzending van Kassa van vanavond 5 maart 2016, is te zien dat Sander Hilberink, met een zware beperking, een leven leidt als onderzoeker en docent. Om dat leven te kunnen leiden heeft Sander nu nog een PGB waarmee hij zelf flexibel zijn zorg regelt. Dat is zowel hulp bij het huishouden en dagelijkse activiteiten, als lichamelijke verzorging. De hulp is (als het nodig is) snel bij hem, ook ‘s nachts. Omdat Sander niet altijd acuut zorg nodig heeft en omdat hij zelf goed de regie over zijn leven kan voeren, krijgt hij – zoals het er nu uit ziet – geen langdurige zorg meer. Hij verliest zijn recht op langdurige zorg en moet met de gemeente (Wmo) en de zorgverzekeraar (voor de wijkverpleging) periodiek in overleg of hij nog wel hulp nodig heeft om maatschappelijk te kunnen ‘meedoen’. Dit terwijl zijn handicap er echt nooit minder op zal worden. Hoe dat uitvalt, is afhankelijk van de gemeente en van de jaarlijkse budgetten en zorginkoop afspraken.

De ‘letter’ en de ‘geest’ van de wet

In mijn ogen doet deze herindicatie geen recht aan de ‘geest’ van de nieuwe wet langdurige zorg. Sander zou volgens mij gewoon levenslang recht op intensieve zorg moeten krijgen. Daarvoor is zijn situatie gewoon te onveranderlijk,  te zwaar en niet goed planbaar. Ik adviseer hem dan ook bezwaar aan te tekenen samen met de hulp van een goede onafhankelijke cliëntondersteuner (die Zorgbelang hem kan leveren) Ik acht de kans wel aanwezig dat zijn besluit herzien wordt. Het huidige besluit vind ik niet erg redelijk gezien zijn situatie. Ik denk dat Sander ook een beetje het slachtoffer van zijn eigen succes is geworden: doordat hij maatschappelijk zo succesvol is, is het moeilijk voor te stellen dat hij ook op (acute) momenten erg afhankelijk van zorg door anderen is. Bijvoorbeeld om hem te verschonen bij een ‘ongelukje’. Stelt u zich eens voor dat Sander tijdens een lezing een uurtje moet wachten totdat iemand hem helpt in dat geval? Om Sander op een waardige manier zijn leven te kunnen laten leiden, denk ik dat hij echt levenslang recht op langdurige zorg zou moeten krijgen. Zorg die flexibel is en dicht bij hem in de buurt.

Is Sander in de WLZ beter af dan in de Wmo ?

Sander is zeker beter af met langdurige zorg, als het gaat om levenslange zorggarantie. Hij heeft meer zekerheid en de zorg is overal in Nederland hetzelfde, waar hij ook gaat wonen. Hij is niet afhankelijk van de periodiek veranderende opvattingen van gemeenten en de budgetten die daar meer onder druk staan dan het landelijke Wlz budget.

Daarnaast heeft Sander in de WLZ maar met één loket te maken. In de Wmo (gemeente) en met lichamelijke verzorging (zorgverzekeraar) heeft hij met twee loketten te maken. En wat als die niet goed afstemmen? Daar hebben we als Zorgbelang genoeg voorbeelden van

In de WLZ kan de zorg echter ook minder zijn dan in de Wmo. Dat hangt erg van de gemeente af. Bij Zorgbelang zijn een aantal voorbeelden bekend waarin mensen in de Wlz minder zorg kregen, dan dat ze voorheen in de Wmo hadden.

Ook heeft Sander in de WLZ wel een hogere eigen bijdrage, dan als hij Wmo zorg en verzekerde zorg zou ontvangen. Dat zou redelijk zijn als Sander 90 was en zijn hele leven goed had verdiend. Maar Sander is begin 40 en hij heeft een goed salaris. Maar daarvan zal hij in de WLZ een flinke eigen bijdrage moeten betalen. Daardoor houdt hij voor zijn leven veel minder geld over dan zijn ‘gezonde’ collega’s. Ik denk niet dat hij op die manier – ondanks zijn inkomen – ooit een eigen huis kan kopen. Ik vraag mij af, of dat redelijk is en maatschappelijk wenselijk. Ik denk dan ook dat in de WLZ ten aanzien van eigen bijdragen, gekeken moet worden naar individuele omstandigheden.

PGB of Zorg in natura?

Krijgt Sander in de nieuwe Wlz dan weer een PGB, zoals hij nu ook heeft? Dat zal nog niet eenvoudig worden: je krijgt in de nieuwe Wlz in principe zorg in natura. Dat heeft de Tweede Kamer zo gewild, uit angst voor fraude. Als Sander kan aantonen dat Zorg in natura niet goed te regelen valt, bijvoorbeeld omdat hij het hele land door reist voor zijn werk, dan pas kan hij een PGB krijgen. Ik vindt overigens dat dit gewoon (net als vroeger) een basisrecht zou moeten zijn. Maar gezien de grote mate van flexibiliteit die Sander aan zorg nodig heeft, acht ik de kans wel redelijk aanwezig dat hij weer een PGB kan krijgen. Overigens is hij dan nog duurder uit, want een PGB levert minder (geld voor) zorg op, dan zorg in natura.

Verzoek aan de Tweede Kamer

Mijn verzoek aan de Tweede Kamer is om nog eens goed te kijken naar de regels voor deze groep mensen (zoals Sander) die met een ernstige beperking toch een zo normaal mogelijk leven willen leiden:

  • De toegang tot de Wlz moet beter voor hen;
  • Eigen bijdragen moeten zodanig zijn dat zij eenzelfde leven kunnen leiden als hun ‘gezonde’ collega’s;
  • En een PGB moet gewoon een basisrecht zijn, zodat mensen zoals Sander gemakkelijk hun hulp flexibel kunnen regelen.
OKT
2011
12

PGB of PG Nee?

Staatssecretaris Veldhuizen van Zanten heeft dit jaar voor veel onrust gezorgd met haar voorstellen voor aanpassing van de PGB regeling. Het PGB wordt weliswaar net niet afgeschaft, maar deze vorm van vraaggestuurde zorg wordt wel voor veel minder mensen toegankelijk: alleen mensen met een verblijfindicatie kunnen er straks nog gebruik van maken. Er wordt een duidelijk onderscheid gemaakt met zorg in natura: daar wordt minder op bezuinigd. De reden om de regeling aan te passen is volgens de Staatssecretaris de onbeheersbaarheid van de kosten ervan. Het is juist dat deze regeling eigenlijk een ‘open einde’ kende, terwijl de budgetten van bijvoorbeeld de thuiszorg of van intramurale Awbz zorg begrensd zijn. Omdat dit zo was, verwezen veel zorgaanbieders hun klanten naar de PGB regeling als hun eigen budget op was of op dreigde te raken. Met het PGB werd dan alsnog de nodige zorg bij de betreffende zorgaanbieder (of elders) ingekocht. Door de schaarste aan zorg, de toenemende vraag en de verwijzing naar de PGB regeling door zorgaanbieders bij volle budgetten voor zorg in natura, is de PGB regeling veel duurder geworden dan was voorzien. Het PGB is echter een veel meer vraaggestuurde financiering van zorg dan zorg in natura: voor minder geld krijg je meer zorg op maat, zoals je dat zelf wilt. Is het aanpassen van deze regeling nu een goede vorm van bezuinigen of niet? In mijn ogen is dit juist een foute vorm van bezuinigen. Of (en hoeveel) er op zorg bezuinigd moet gaan worden is een politieke vraag: als Nederlanders hebben we een regering gekozen en die moet er voor zorgen dat onze staatshuishouding op orde komt. Daar hoort in de visie van het kabinet ook het bezuinigen op zorg bij. Dat is een politieke keuze. Wanneer dat echt nodig is, kun je met elkaar kijken waar eventueel minder (door de Awbz betaalde) zorg mogelijk is. Maar dat zou voor zorg in natura en PGB zorg in gelijke mate moeten gelden! Ik kan geen enkele reden verzinnen waarom dat meer voor de toegang tot het PGB zou moeten gelden en minder voor toegang tot zorg in natura. Is zorg in natura dan goedkoper en beter? Nee juist niet. Dus volgens mij werkt deze vorm van bezuinigingen dan ook precies verkeerd uit: de prikkel van vraagsturing om als zorgaanbieder beter en goedkoper te werken verdwijnt. De indicatiestelling (nu nog door het CIZ) is voor iedereen gelijk: zowel voor zorg in natura als voor het PGB. Om ‘eerlijk’ te bezuinigen zou het kabinet eerlijk moeten aangeven welke zorgvragen niet meer voor Awbz financiering in aanmerking komen: ongeacht of die zorg nu in natura of via een PGB geleverd wordt. Daarmee kan in elk geval het principe van het PGB voor iedereen behouden worden, wat volgens mij meer kwaliteit en minder kosten met zich meebrengt. Zorgbelang ondersteunt dan ook de acties van Per Saldo en andere landelijke partijen om het PGB te behouden.